به نام او به یاد تو

 

ساعاتی را در باغ درنگ میکنم وچشمان اندوه بارم را به در گلچین میدوزم.

 

شبگاه تا سحرگاه به تو فکرمیکنم و آه ... افسوس از دل سنگی من...

 

خطا کردم در راه و پویا نبودم در راه یابی به عشق.عشقی پاک همچون آب زلال

 

ومقدس وآسمانی برای نثار کردن به تو.

 

شاید دریابی مرا شاید بنگری به حال طوفانی ام نظری به سایه ی تلخ

 

نفرت نینداز که شاید از من وهرچه متعلق به من است بیزار شوی.

 

بیا و دستت را به دستان مشتاق من بسپار تا درآخرین و واپسین لحظات

 

با تو به رقص در آیم و لذت عشق را در نگاه تابناک تو بخوانم وزلف

 

تابدارم را بیانگراحساسات دلبر تو کنم.

      

 

                                                      ای زیباترین زمین...

 

  

                           دختر عمو(سوزان)